Copyright 2018 - Enowa

Van de vele honderden mensen die bij Enowa zijn geweest, zijn er slechts enkelen die hun ervaringen op papier willen/kunnen zetten. Diegenen die dat niet deden hebben daar hun eigen redenen voor. Van diegenen die wel een stukje schreven hebben wij de tekst zodanig aangepast (met medeweten van de schrijver) dat niet meer herkenbaar is om wie het zou kunnen gaan. Enkelen vonden het geen probleem om hun volledige naam erbij te zetten.

Volwassenen:

Ongeveer twee jaar geleden ben ik gestart bij Enowa. Door problemen in mijn relatie en het niet weten hoe en waar te beginnen met het oplossen van deze problemen, werd me al heel snel duidelijk gemaakt dat door de keuze te maken om aan mezelf te werken, ik kon veranderen en daardoor een andere kijk op mijn leven kunnen krijgen.

Door deel te nemen aan de workshops van Enowa heb ik gekozen voor een proces om mezelf te ontwikkelen en te veranderen. Bij dit proces leer ik hoe ik open kan communiceren waardoor ik toegankelijker word voor anderen. Veranderen begint bij jezelf en je bent zelf verantwoordelijk voor wat je doet. En dus ben ik al snel geconfronteerd met de wijze waarop ik communiceer, en wat dat met andere mensen doet.

Al snel werd me duidelijk dat er veel werk verzet moest worden om stap voor stap te kunnen veranderen. Door de workshops mocht ik ervaren wat het betekent om met je gevoelens te leren omgaan, ze te uiten, en te zien wat voor een effect dat op je medemens heeft. Gevoelens als verdriet, blijdschap, boosheid, verantwoordelijkheid, controle, respect, angst, macht, machteloosheid. Wie kent ze van zichzelf en wie kan er mee omgaan? Ik heb ervaren dat ik het niet kon maar er wel open voor ben gaan staan om dat te leren. En langzaam kom ik vooruit en merk aan de reacties van mensen om me heen en op mijn werk dat ik met iets heel waardevols bezig ben en dat ik opener en makkelijker te bereiken ben voor anderen.

Dit heeft als gevolg dat mensen weten wat ze aan me hebben en wat ze van mij mogen en kunnen verwachten. Enowa heeft mij op een duidelijke en overtuigende manier laten zien hoe je met liefde, verantwoordelijkheid en respect verantwoord kunt leven en deel kan uitmaken van de samenleving. Daar ben ik Enowa zeer dankbaar voor.

M.

Ik kreeg 3 jaar geleden het telefoonnummer van Enowa van een collega. Zijn dochter had anorexia gehad en was met behulp van Piet van haar eetstoornis af. Ik had zelf een eetstoornis en seksuele problemen. Ik had er in eerste instantie niet veel vertrouwen in, maar belde na een paar maanden toch maar naar Enowa. Ik had in het verleden al meer dan 1x therapie gevolgd, inclusief een opname en dagbehandeling voor mijn anorexia, maar ik vond dat ik het erop moest wagen, want als je iemand van bij zijn of haar eetstoornis kunt helpen, moet je wel goed zijn, zo redeneerde ik.

Ik had al snel door dat dit niet het soort therapie was dat ik gewend was. Liegen werkte niet hier. Eerlijk zijn, dat was de sleutel! Dat was niet altijd even makkelijk, maar met de hulp en steun van Maria, Piet en de andere mensen waarmee ik de workshops volgde, ben ik heel ver gekomen. Ik heb mijn eetstoornis vaarwel gezegd en geleerd te kijken naar de achterliggende motivatie als het af en toe nog naar boven komt. Met het verdwijnen van mijn eetstoornis kwam de acceptatie van mijn lichaam, dat van een volwassen vrouw, en de seksualiteit. Hier heb ik negatieve ervaringen met seks als kind kunnen verwerken, zodat er plaats kwam voor wie ik eigenlijk ben, zonder systemen om te moeten overleven.

Tijdens een van de workshops heb ik ook afscheid genomen van mijn vader die is overleden toen ik 12 was. Ik kan nu verder zonder steeds “aan mijn vader te trekken” en hij ook.

Ik ben nu zo ver dat ik kan zeggen dat ik dankbaar ben voor de ervaring. Ik heb er heel veel van geleerd en het heeft me gemaakt tot wie ik nu ben!

M. uit Utrecht

Een stoere, flinke en nuchtere vrouw. Zo beschouwde ik mijzelf altijd. Therapeuten en psychiaters waren voor anderen, voor watjes. Maar zeker niet voor mij. Die had ik echt niet nodig!

Totdat mijn leven ineens op zijn kop kwam te staan. Van de ene op de andere dag kreeg ik last van hartritmestoornissen. Na diverse onderzoeken, maanden bij de cardioloog, en tenslotte een ziekenhuisopname, kreeg ik de uitslag te horen: ik mankeerde medisch helemaal niets, het zat tussen mijn oren. Woest was ik. Ja hoor, bij mij zeker! Nu weet ik dat dat een arrogante en heel domme gedachte was. Ik verzette me hevig tegen deze uitslag, wilde er echt niets van weten. Maar ja, de hartritmestoornissen bleven, ik kon niet meer werken, kreeg angstaanvallen, slikte kalmeringsmiddelen en had toen al snel door: zo wil ik niet verder. Dan toch maar therapie. Erger kon het tenslotte niet worden.

Gelukkig kwam ik toen via via terecht bij Enowa. En daar leerde ik al heel snel dat ik helemaal niet zo stoer, flink en nuchter ben. Ik heb bij Piet wel geleerd dat ik een sterke vrouw ben, die wil vechten voor een fijn leven met mijn man en kinderen en allen die mij lief zijn. Dat ik af en toe best onzeker mag zijn, maar die ook moet accepteren dat ik niet alles alleen kan. En dat het niet slap is om hulp te vragen maar juist sterk. En ik hoef niet door iedereen aardig gevonden te worden, ik mag ook nee zeggen. En zelfs ik kan ook heel gevoelig en vrouwelijk zijn, en dat is niet klef, maar gewoon een zalig gevoel.

Al die eigenschappen waren wel aanwezig, maar ik ontkende ze in alle toonaarden. En dat gaat op een gegeven moment mis. Want dat betekent niets anders dan dat ik al heel lang toneel speelde. En dat hou je niet eeuwig vol. Ik ben blij dat mijn lichaam protesteerde, ik ben blij en trots dat ik vervolgens toch de stap naar hulp heb gezet. Het was niet altijd makkelijk, de confrontatie met mezelf was af en toe schokkend, maar ik heb doorgezet.

Inmiddels ben ik klaar, ik sta veel steviger in mijn schoenen, ben eerlijk naar mezelf en naar iedereen om me heen en geniet weer van het leven, maar nu echt!
En ik vertel zelfs inmiddels aan anderen dat therapie helemaal zo gek niet is. En dat ze dan zeker in heel goede handen zijn bij Enowa.

B.

Hoe ik de therapie heb ervaren?
Om dat te omschrijven in een kort stukje is moeilijk. Er is zoveel te vertellen dat het daardoor moeilijk is om te omschrijven.

Kort gezegd is het zeer intensief en ook een heuse training op mentaal niveau. Ik heb het als bijzonder leerzaam en waardevol ervaren. De ondersteuning van Piet heb ik als een enorme steun ervaren gedurende de workshops. De “lessen” die ik leerde waren heuse levenslessen, die zo nodig zijn in dit leven, en waar helaas vele van ons niet altijd goed in zijn begeleid in het verleden. Helaas ondervind ik dit nog dagelijks binnen mijn werk als begeleider in de zorgsector.

Om een idee te geven wat Enowa voor mij heeft betekend wil ik graag als eerste beschrijven hoe ik bij Enowa ben begonnen; Ik vond mezelf stoer, sterk en onoverwinnelijk zoals een echte man behoorde te zijn. Toen ik aan de workshops begon dacht ik dat ik dat ik hun wel even zou kunnen laten zien wie ik was. Ik zag mezelf wel binnen de kortste tijd al klaar zijn omdat ik alles al zo goed wist. Gaande weg werd me duidelijk dat de visie die ik over mezelf had niet helemaal klopte en eigenlijk aan alle kanten rammelde. Hier kreeg ik behoorlijk de pest in, want dat betekende immers dat ik dan niet perfect zou kunnen zijn. Ik kwam er zelfs op een gegeven moment achter dat ik gevoelens en gedachten had die ik totaal negeerde en/of zelfs verachtelijk vond.

Tijdens elke workshop voelde ik veel verzet, maar gelijktijdig voelde ik ook dat wat me werd aangereikt tijdens de workshops, klopte. Het was soms nog niet te beredeneren wat klopte, maar het voelde wel zo. Ik vond het niet altijd even gemakkelijk om mijn achterliggende gedachten van een houding of actie onder ogen te komen. Vaak omdat deze in strijd waren met eerlijkheid en openheid. Om ook consequent naar elke workshop te komen was soms zwaar. Soms neigde ik te zoeken naar redenen om te stoppen.

Nu ik terug kijk ben ik blij dat ik heb doorgezet. Ik kan alleen maar zeggen het was het waard.

Dankzij Enowa ben ik opnieuw naar mezelf gaan kijken. Enowa gaf mij de kans om mezelf te ontwikkelen op een wijze die ik eerst niet voor mogelijk had gehouden (en mezelf de kans niet voor wilde geven). Gaande weg zijn er tijdens de workshops (en nog steeds) vele dingen veranderd in mijn leven waaruit bleek dat ik beter voor mezelf ging zorgen zoals het behouden en onderhouden van een relatie met een pracht vrouw waar ik respect voor heb; Mijn contacten met vrienden en familie, wat nu op gelijkwaardigheid is gebaseerd en niet op gebruik; Met een studie begonnen, welke nu bijna is afgerond; En een nieuwe baan in de jeugdzorg, waar ik anderen kan helpen zoals ik ook ben geholpen. Etc.

Het is niet zo dat nu altijd alles goed gaat of dat ik geen fouten meer maak. Wanneer iets niet goed gaat of voelt dan kan ik hier naar kijken en het veranderen. Ik wil niet meer weglopen van mijn verantwoordelijkheden, maar hier iets mee doen. Het is soms nog knokken om te blijven staan in mijn gevoel, en te staan voor wie ik ben. Maar ik weet nu een ding zeker; het is het waard. Ik voel me dankbaar om in het leven te staan en er aan mee te mogen doen.

Ik kan niet alles omschrijven of in woorden vatten. Ik hoop dat ik in dit stuk een gevoel naar voren heeft kunnen brengen voor wat het mij heeft gebracht, en ik nu dankbaar om ben.

M.B.

Door mijn werk bij Enowa ben ik me bewust geworden van mijn gevoel. Dit gevoel kan ik niet meer negeren. Ik heb geleerd ernaar te luisteren, het juist te interpreteren en ernaar te handelen. Doe ik dit laatste niet dan blijft mijn geweten knagen totdat ik mijn gevoel alsnog uitspreek. Daarna is het weer rustig.

Met Enowa heb ik mezelf geconfronteerd gezien met al mijn goede en slechte kwaliteiten en geleerd deze te herkennen, te onderdrukken of op een goede manier in te zetten.

De mensen in mijn omgeving lijken veranderd maar ik kan met zekerheid zeggen dat ik mijn omgeving nu pas echt ben gaan zien zoals zij is.
Door Enowa heb ik de verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven na 44 jaar eindelijk echt genomen en de belangrijkste keuzes in mijn leven vol overtuiging gemaakt. Dit waren onder ander de keuze voor mijn vrouw en een kind en dus eigenlijk voor 'het leven'. Dat was de grootste impact in mijn leven.

Andreas Zwager